De ABN, vroeger dé bank, inmiddels ‘de bank anno nu’ heeft mij laten zien dat ze meer de bank ‘anno 2005′ zijn. Toen was email nog email en werd er anders gekeken naar berichten in je inbox. Soms werden die wellicht nog gelezen. Ook als ze je ongevraagd werden verstuurd. Later is er wetgeving ingevoerd die zegt dat je niet zomaar ongevraagd email mag versturen. Je moet vandaag de dag toestemming geven, ‘opt-in‘ heet dat ook wel. Een niet geoorloofde tegenhanger is opt-out. Dat is een email die verstuurd is, en waarvoor je je kunt afmelden. In de praktijk staat dat gelijk aan spam…
Terug naar de bank, voordat deze blog gaat lijken op geschiedenisles. Ik heb een ABN rekening en logde gisteren even in op ‘Internet Bankieren’. Tot mijn grote schrik, verbazing en grote irritatie vond ik daar SPAM in mijn bankmailbox. Bankmail is een kanaal waarmee de bank kan communiceren met rekeninghouders. Een eigen inbox waar alleen de bank iets naar kan versturen. En ik kan alleen iets naar de bank/account manager versturen. Dat ziet er ongeveer zo uit:
Nog los van het feit dat Mevr. Hondema (zie aanhef) mijn ex-partner is met wie ik al 10 jaar niet meer samenwoon, ik heb nooit toestemming gegeven voor deze SPAM. En bovendien is er geen mogelijkheid om af te melden voor deze onzin. Vandaar dat bij mij de irritatie toesloeg. Ik ben klant van een bank waarbij ik niet kan kiezen of ik een mailbox wil, evenmin kan ik kiezen voor commerciële email en evenmin kan ik me afmelden. Vervolgens stuur ik een boze mail naar de bank via bankmail en verstuur ik deze tweet naar de twitter account van de bank anno 2005:
In de 24 uur die volgden kwam er…. géén reactie van de ABN. Afdeling webcare was vast alleen geopend tijdens kantooruren.
Wel kwam er een antwoord van de contactpersoon van de bank die ik jullie niet wilde onthouden:
Hoe zou jij je voelen wanneer je deze mail zou ontvangen?
Moraal: deze post is om iets te leren over hoe je kunt omgaan met klanten. Of met gasten. Of met passagiers, cliënten of bezoekers. Dus niet zo!
